springkussen1

Kleine wondertjes, grote helden

Kleine wondertjes en grote helden

Daar stond ze naast me. Opeens. Twee mooie kijkertjes keken me vol bewondering aan. Zeggen deed ze niet zo veel, maar in haar ogen stond de bewondering te lezen.
“Ze heeft de dag van haar leven”, zei haar moeder. Ik geloofde haar meteen.

 

Het meisje was één de kinderen die naar de terugkomdag voor neonatologie was gekomen. De kinderen die drie jaar geleden op de afdeling neonatologie hadden gelegen, kwamen terug met hun ouders.

Voor de ouders is zo’n dag de gelegenheid om de artsen en de verpleegkundigen weer eens te spreken. Samen met andere ouders is het het moment om de gebeurtenissen van die tijd weer eens de revue te laten passeren. Een aantal ouders hebben vele dagen in het RonaldMacDonaldhuis gelogeerd en kennen elkaar goed. Voor de artsen en verpleegkundigen is het bijzonder om de kleintjes van toen, nu vrolijk rond te zien lopen.

 

welkomsballonnen
welkomsborden
vader en zoon naar springkussen

 

Toch is de hoofdrol op deze dag weggelegd voor de kinderen.
Zij zijn de kleine wondertjes die zich als grote helden door hun eerste weken heen hebben gevochten.
Zij moesten het doen, geholpen door verzorgers en steun van hun ouders. Wekenlang hebben ze gevochten voor hun leven. Als je nu de kinderen rond ziet rennen, is het haast niet te geloven dat sommigen van hen met 25 weken zwangerschap geboren zijn, met een gewicht van minder dan een pak suiker.

 

Voor mij is het de eer om de kinderen bezig te kunnen houden. Om plezier te hebben met een heliumballon, die niet wil luisteren en elke keer ontsnapt naar het plafond. Of me te verstoppen achter een doorzichtig doekje.

Voor het kleine meisje naast me was het plezier het bellenblazen. Samen zaten we op de grond, bliezen we de bellen de lucht in en keken ze na. Daarna, als ze niet meer te zien waren,  vlug weer blazen en weer kijken.
Om de beurt, totdat het potje helemaal op was.

 

Met een kus op haar handje, namen we afscheid. Ze werd opgetild en over de schouder van haar moeder keek ze me nog hèèèl lang na met haar blauwe kijkers…… totdat ze de hoek omging.

 

Een bijzondere middag met bijzondere mensen, grote helden en kleine wondertjes.

clown bolleke
clown Bolelke en clown Bloem
clown Bloem, Bella, Pet en Bolleke

No Comments

Post a Comment