20121208-IMG_2258blog

Eenvoudig, maar mooi.

Het zijn de kleine dingen…….

 

 “Hallo, hallo hier zijn we dan. We komen hier spelen als het eventjes kan”

Samen met Clown Bloem loop ik de afdeling voor dementerenden op. Ons wijsje is bedoeld als herkenning voor de bewoners en doet mensen vaak opkijken.

Clown Bloem zegt “Ik wil die kant op” en loopt enthousiast naar de man aan de tafel. Ze speelt op de trekzak een melodietje. De man fronst zijn wenkbrauwen.

“Niet goed?”, vraagt Bloem. “Nee, zegt de man, “de bassen zijn niet goed”.
“Oh”, zegt Bloem en speelt het melodietje nog een keer, alleen dan anders. “Zo is het goed”, zegt de man.
Ze nemen afscheid en tevreden blijft de man achter.

 

Ondertussen ben ik bij een man in bed aangekomen. Hij ligt stil met zijn ogen dicht. Langzaam loop ik naar hem toe en begin een wijsje te zingen waarin zijn naam is verwerkt. De man zucht.
Ik neem zijn hand in mijn handen en zing nog eens een wijsje. Het liedje van het roodborstje. “Roodborstje tikt tegen het raam, tik, tik, tik…”. Ik zie dat er beweging in de man komt. Hij zucht nog eens en beweegt zijn schouders.

roodborstje tekst 2

Ik besluit het roodborstje nog eens te zingen. Langzaam verschijnt er in de ooghoek van de man een traan. Het ontroert me en ik zing door. Clown Bloem, die verder weg stond, komt naar ons toe en samen zingen we, onder begeleiding van de trekzak, het lied nog een keer.
Weer komt er een traan en langzaam opent de man zijn ogen. Met een gelukkige blik kijkt hij me diep in de ogen aan. Even is er echt contact tussen mens en mens. Even weer in de werkelijkheid en echt gezien worden, zoals je bent. Een mens met al zijn gevoelens.
Na het beëindigen van het liedje neem ik afscheid met een clownskus en ga weer verder.

241%20roodborstje

Achteraf hoor ik dat deze man vroeger dit liedje vaak met zijn dochter zong. Het heeft altijd veel voor hem betekend.
Wat een mooi vak heb ik toch, dat ik mensen zomaar met iets heel simpels, zomaar iets heel moois kan geven.

No Comments

Post a Comment